نهمین کنفرانس برند:

نهمین کنفرانس بین المللی برند در روزهای پنجم و ششم اسفند ماه در مرکز همایشهای بین المللی صدا و سیما  برگزار گردید.

این کنفرانس که با  رویکردهایی نظیر برند سازی ملی، توسعه صادرات  و جذب سرمایه گذار خارجی در اقتصاد مقاومتی  تشکیل گردید با دعوت  از اساتید و صاحب نظران مطرح داخلی و چند تن از طراحان و نظریه پردازان خارجی به بررسی و مطرح کردن  عناوین کلیدی نظیر "برند سازی بر پایه تجربه مشتری" اندیشه برند سازی" " برندینگ در طراحی محصولات" "نقش و جایگاه رسانه در برند سازی ملی"  پرداخت.

  از میان سخنرانان دکتر شهریار شفیعی به عنوان دبیر علمی کنفرانس به  توضیح اهمیت جایگاه برند در ذهن مخاطب و مسولیت مدیر برند در این زمینه پرداختند. ایشان با ذکر این نکته که "برند موجودی زنده است" بحث اساسی در برند سازی را "موّدت بین قلوب"  عنوان داشتند و از قدرت ایجاد پیوند عاطفی میان مخاطب (انسان) و برند قدرتمند سخن به میان آوردند و نقش اساسی مدیران برند در پاسداری و حفاظت از این میراث و اهمیت توجه آنان به  ظریف ترین جزییات در این زمینه  را غیر قابل انکار توصیف کردند.

ایشان در ادامه با عنوان این مطلب که " برند قدرتمند خود را تحمیل نمیکند" به نقش پررنگ مخاطب در تبلیغات یک برند برتر  و تبدیل شدن مخاطب به media  و ابزاری برای تبلیغ برند و در نهایت از بین رفتن رسانه غالب در دنیا  برای برند های محبوب اشاره داشتند.

ولی آیا به راستی چنین پدیده ای را در کشور عزیزمان شاهد هستیم؟

با توجه با اینکه 9 دوره از برگزاری این کنفرانس ها گدشته است کدامین اتفاق اساسی در زمینه برند سازی در کشور اتفاق افتاده است؟

نکته غم انگیز تر آنکه طبق نظر دکتر دربیکی  ما در این سال ها در کشور خودمان بیشتر شاهد برند کشی بوده ایم  تا برند سازی  و هیچ گونه اقدامی حتی برای حفاظت از آنچه به عنوان برند ملی یاد میشود ننموده ایم.

دکتر شفیعی نیز در این راستا به نقش اساسی سفیران برند در شکل گیری و تداوم حیات یک برند اشاره داشتند و "ستاره سازی (الگو سازی) "را به عنوان راه حلی کلیدی در این راستا مطرح کردند.ایشان از هنرمندان هر سرزمین به عنوان "وجدان بیدار آن سرزمین " یاد کردند و استفاده از برند های فرهنگی برای حفظ و زنده نگاه داشتن برند های ملی را امری ضروری عنوان کردند.

در ادامه با مطرح شدن عناوینی چون برند سازی مسئول با رویکرد توسعه پایدار از سوی دیگر سخرانان نقش خطیراین فرآیند و در عین حال فقدان آن در حال حاضر در کشور مورد بحث قرار گرفت و بر ما  بیش ار پیش این مطلب را آشکار ساخت که اگرچه از رتبه تحقیقاتی خوبی –نسبت به جمعیتمان- در دنیا برخورداریم ولی با کمبود نیروی انسانی آگاه برای برند سازی در کشور رو به رو هستیم و در اینجا نقش اساسی نظام آموزش عالی  و ضعف عملکرد این نهاد در سالیان اخیر را نمیتوان نادیده انگاشت.

مقوله  ایجاد "برند مسئول" که نتیجه حاصل از آن احترام و وفاداری نسبت به برند  شمرده میشود جز از سوی چند تن از صاحبان مشاغل اجرایی نشده است.

مسئله مهم و در عین حال  کم اهمیت شمرده شده دیگر بحث حقوق مالکیت برند و ثبت برند ملی و بین المللی است که علیرغم عنوان شدن ماده قانون های بسیار از سوی سخنرانان این واقعیت تلخ را به یاد می آورد که در همین سال های اخیر بسیاری از برند های ملی و فرهنگی ما توسط کشورهای دوست و همسایه ! به تاراج رفته اند و هیچ گونه اقدام اساسی از سوی مسولین برای نگاهداشت و باز پسگیری این عناصر ارزشمند که نتیجه تمدن غنی و ارزشمند ماست  صورت نگرفته است چه بسا که با وجود عدله و مستندات تاریخی فراوان امری دشوار نمینماید.

در خاتمه باید اذعان داشت که علیرغم کاستی های موجود برگزاری چنین رویدادهایی امری ضروری است که باید بیش از این جدی گرفته شود چرا که برند سازی و در نتیجه "برند شدن" راهی برای پیدا کردن ادبیات مشترک با دنیای امروز است.